سر جایش نیست

      انگار این هستی چهارده ساله بود

        که  خط اول از بال بال نگاهی

       در صدای چاقو 

        به کوچه  پیچید و..

         شهر را در تیتر روزنامه

           در خط  خط  کتاب های ممنوع  

            گشتیم ..وغروب که شد  

             جاده ها را  دریا را

         اسکله ها را  ..بندر ها را

          دور زدیم..و.دیدیم

         برف روی  همه را گرفته و

       به جایی برگشته اییم

         بی کوچه ..بی صدای چاقو

        تنها کسی از ما

      در تاریکی  به سمتی می خزد